Als onderdeel van mijn afstuderen heb ik in acht workshops een onderzoek gedaan bij De City Speelt in Weesp, onder begeleiding van Lenne Koning. Ik heb gewerkt met de groep kinderen van negen tot twaalf jaar. De City Speelt is een theaterwerkplaats, waar makers in samenwerking met en voor de gemeenschap in Weesp een onderzoek kunnen doen of een voorstelling maken.
Ik ben met de kinderen in gesprek gegaan over het thema tijd. Hoe een negenjarige hier tegen aankijkt vond ik fascinerend. Ik nam als bronnen het stuk Wachten op Godot en de voorstelling For the time being van Boukje Sweigman. Op de vraag hoelang denk je dat je in je hele leven gewacht heb kreeg ik uiteenlopende antwoorden van drie uur, tot een miljoen uur. Wat de allerlangste keer wachten ooit was dat was die ochtend op school of die ene keer op die pizza. Wat natuurlijk vooral hoort bij het thema tijd: dinosauriërs.

We zijn door gegaan  op het thema geschiedenis en zo kwamen bij een historisch museum, vormgegeven met Dogville lijnen en sokkels. De museumstukken kwamen af en toe stiekem tot leven, verplaatsen en veranderden zich, van veel te blije Madame Tousseou beelden tot gevaarlijke dino’s. Soms smolten ze in één van verveling.

We zitten hier. Al heel lang. Al bijna 70 jaar. En we kunnen wel weg, maar we durven niet. We durven wel weg, maar we willen niet. Dus we blijven.